Ahmet Say
İzmir’de doğdu. İttihat ve Terakki Mektebi’nde öğrenim gördü. İlk müzik eğitimine İsmail Zühtü Kuşçuoğlu’ndan aldığı piyano dersleriyle başladı. 1920’de Rosatti’nin, 1922’de Macar Tevfik Bey’in öğrencisi oldu. 1923’te kısa bir süre Saadettin Arel’den armoni dersleri aldı ve kontrpuanı kendi kendine öğrendi. 1928 yılında Ankara Musiki Muallim Mektebi’nin açtığı sınavı kazanarak İzmir Lisesi’ne öğretmen olarak atandı. Aynı yıl Fransa’ya gönderilerek Schola Cantorum’da Vincent d’Indy ve Eugène Borrel’in öğrencisi oldu. 1931’de Ankara Musiki Muallim Mektebi’nde kontrpuan dersleri verdi. 1934’te Riyaset-i Cumhur Filarmoni Orkestrası’nı yönetti. 1936’da İstanbul Belediye Konservatuvarı’na öğretmen oldu ve aynı yıl Béla Bartók ile Anadolu’da halk müziği derlemeleri yaptı. 1939’da Halkevleri müfettişliğine getirildi. 1947’de Uluslararası Halk Müzik Konseyi yönetim kurulu üyeliğine seçildi. 1971’de “Devlet Sanatçısı”, 1985’te “Sanatçı Profesör” unvanlarını aldı. 1950’de Fransız Hükümeti Officier de l’Académie Nişanı, 1958’de Jean Sibelius Beste Madalyası, 1979’da Janáček Nişanı ve 1984’te Kültür ve Sanat Büyük Ödülü’nü aldı. 1934’te Türkiye Cumhuriyeti’nin ilk ulusal operası olan “Özsoy”u besteledi. Türk Beşleri arasında yurt dışında en çok tanınan bestecidir. Etnomüzikoloji alanındaki çalışmaları Türk müzik bilimine önemli katkılar sağlamıştır.