Ahmet Adnan Saygun
İzmir’de doğdu. İttihat ve Terakki Mektebi’nde öğrenim gördü. İlk müzik eğitimine İsmail Zühtü Kuşçuoğlu’ndan aldığı piyano dersleriyle başladı. 1920’de Rosatti’nin, 1922’de Macar Tevfik Bey’in öğrencisi oldu. 1923’te kısa bir süre Saadettin Arel’den armoni dersleri aldı ve kontrpuanı kendi kendine öğrendi. 1928 yılında Ankara Musiki Muallim Mektebi’nin açtığı sınavı kazanarak İzmir Lisesi’ne öğretmen olarak atandı. Aynı yıl Fransa’ya gönderilerek Schola Cantorum’da Vincent d’Indy ve Eugène Borrel’in öğrencisi oldu. 1931’de Ankara Musiki Muallim Mektebi’nde kontrpuan dersleri verdi. 1934’te Riyaset-i Cumhur Filarmoni Orkestrası’nı yönetti. 1936’da İstanbul Belediye Konservatuvarı’na öğretmen oldu ve aynı yıl Béla Bartók ile birlikte Anadolu’da halk müziği derlemeleri yaptı. 1939’da Halkevleri müfettişliğine getirildi. 1947’de Uluslararası Halk Müzik Konseyi yönetim kurulu üyeliğine seçildi. 1971’de “Devlet Sanatçısı”, 1985’te “Sanatçı Profesör” unvanlarını aldı. 1950’de Fransız Hükümeti tarafından Officier de l’Académie Nişanı, 1958’de Jean Sibelius Beste Madalyası, 1979’da Çekoslovakya Janáček Nişanı ve 1984’te Kültür ve Sanat Büyük Ödülü ile onurlandırıldı. 1934 yılında İran Şahı’nın Türkiye ziyareti nedeniyle Atatürk’ün isteği üzerine, Münir Hayri Egeli’nin librettosu ile Türkiye Cumhuriyeti’nin ilk ulusal operası olan “Özsoy”u besteledi. 1931 yılından itibaren etnomüzikolojik çalışmalara ağırlık verdi. Türk Beşleri arasında yurt dışında en çok tanınan bestecidir. Karadeniz yöresi ezgileri, Türk–Macar halk müziği ilişkileri, çocuk oyunları ve tekerlemeler üzerine yaptığı araştırmalar, Türk etnomüzikolojisine önemli katkılar sağlamıştır.