Mahmut Ragıp Gazimihal
1900 yılında İstanbul Şehzadebaşı’nda doğdu. İlk öğrenimine Hadika-i Meşveret Rüşdiyesi’nde başladı. Orta öğrenimini Vefa Sultanisi ve Kumkapı Fransız Koleji’nde sürdürdü. 14 yaşında geçirdiği bir kaza nedeniyle eğitimine bir süre ara verdi; liseyi daha sonra Ankara’da tamamladı. Kumkapı Fransız Koleji’nde öğrenim görürken kompozitör Merceiner ile teori çalışmalarına başladı ve çok sesli müziğe yöneldi. 1921 yılında Almanya’ya giderek Berlin Stern Konservatuvarı’na kaydoldu. 1921–1925 yılları arasında Berlin’de kalarak kütüphanelerde kapsamlı müzik araştırmaları yaptı, Avrupa’daki müzik hareketlerini yakından izledi ve bu çalışmaları Türkiye’de çeşitli gazete ve dergilerde yayımladı. 1925’te yurda dönerek çeşitli okullarda müzik dersleri verdi. 1926 yılında öğrenimini tamamlamak üzere Paris’e giderek Schola Cantorum’da Eugène Borrel’in öğrencisi oldu; keman, müzik tarihi, armoni ve kontrpuan çalıştı, Vincent d’Indy’nin kompozisyon derslerini takip etti. 1928 sonunda Türkiye’ye döndü. 1929 ders yılı başında İstanbul Kız Lisesi ve Galatasaray Lisesi’ne müzik öğretmeni olarak atandı. 1932 yılında Ankara Musiki Muallim Mektebi’ne (Ankara Devlet Konservatuvarı) geçti; keman, müzik nazariyatı, opera ve bale tarihi dersleri verdi. Gazi Eğitim Enstitüsü ve Ankara Askerî Mızıka Okulu’nda da müzik tarihi öğretmenliği yaptı. 1961 yılında kendi isteğiyle emekliye ayrıldı ve aynı yıl 13 Aralık’ta İstanbul’da vefat etti. Mahmut Ragıp Gazimihal, Türk müzikolojisinin kurucuları arasında yer alır. Batılı anlamda ilk müzikoloji çalışmalarını gerçekleştirmiş, Türk müziğinin Asya ve Anadolu kökenleri, müzik politikaları, organoloji ve derleme çalışmaları gibi geniş bir alanda eserler vermiştir. 1956 yılında yayımladığı Türk Musikisi Tarihi adlı eserinde, İç Asya Türk musikisi kaynakları ile Elam, Eti ve Sümer musikilerinin Türk müziğine etkilerini ele almış, Anadolu halk ezgilerinin bilimsel bir metotla incelenmesine öncülük etmiştir.