Cinuçen Tanrıkorur
1938 yılında İstanbul’da doğdu. İtalyan Lisesi’nden sonra Devlet Güzel Sanatlar Akademisi Yüksek Mimarlık Bölümü’nü bitirdi. Müziğe üç yaşında başladı; nota, makam ve usûl bilgilerini büyük ölçüde kendi kendine öğrendi. 14 yaşında beste yapmaya, 18 yaşında ud çalmaya başladı. 22 yaşında İstanbul Radyosu’nun ud sanatçısı sınavını kazandı. İmar ve İskân Bakanlığı’nda şehirci-mimar olarak çalışırken, 1973’te Ankara Radyosu Türk Sanat Müziği Şube Müdürlüğü’ne atandı. 1982’de TRT Müzik Dairesi Başkan Vekili iken ayrılarak Konya Selçuk Üniversitesi Eğitim Fakültesi Müzik Eğitimi Bölümü’nü kurdu. 1989’da Kültür Bakanlığı İstanbul Devlet Türk Müziği Topluluğu’na solist sanatçı olarak atandı. Sonraki on yıl, beste ve konser faaliyetleri açısından sanatçının en verimli dönemi oldu; bu dönemde yaklaşık 300 eser besteledi. 28 Haziran 2000’de vefat etti. Batılı anlamda ilk ud metodunu Tanrıkorur yazmıştır. Beş yabancı dil bilen sanatçının yurt içinde ve dışında pek çok tebliğ ve konferansı vardır. Bestekârın Şedd-i Sabâ, Gülbûse ve Zâvil-aşîrân gibi kendi terkîb ettiği makamların yanı sıra Çargâh, Şehnaz, Nişaburek ve Neveser Kürdili Hicazkâr gibi klasik makamlardaki takımları, Bayâti-Araban, Evcara, Zâvil-aşîrân ve Nişaburek makamlarında Mevlevi Âyinleri ve yine kendi terkibi olan usûl ve formlarda geniş bir yelpazeye yayılan yaklaşık 505 eseri bulunmaktadır.